Renovatie Binnenhof

Renovatie Binnenhof: 'Er is hier zóveel uitvoeringskennis aanwezig!'

Voor iemand die Bouwkunde studeerde aan de TU Delft is de functie van uitvoerder geen logische keuze. Voor Dylan Besten wel. Na een managementtraineeship bij TBI trad hij in vaste dienst bij bouwbedrijf J.P. van Eesteren. En nu werkt hij mee aan de renovatie van het Binnenhof en heeft daar een heel logisch verhaal over te vertellen.

Voor de renovatie van het Binnenhof bundelen de TBI-ondernemingen J.P. van Eesteren, Croonwolter&dros en Nico de Bont hun krachten. Samen werken ze aan de zeven bouwdelen van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Elk bedrijf heeft zijn eigen expertise. J.P. van Eesteren verricht de bouwactiviteiten. Aannemer Nico de Bont werkt vanuit hun expertise aan werkzaamheden aan de rijksmonumenten. Croonwolter&dros zorgt voor de installaties in de panden. Dylan Besten is uitvoerder bij J.P. van Eesteren.

‘Tijdens mijn studie Bouwkunde ontdekte ik al snel dat ik geen architect wilde worden. Mijn docent vond mijn ontwerpen nooit creatief of bijzonder genoeg, want ik ontwierp meestal rechthoekige dozen, simpelweg omdat ze bouwtechnisch super praktisch zijn. Je kunt je plattegronden en installaties er het meest efficiënt in kwijt. Zo merkte ik dat mijn aandacht vooral uitgaat naar de maakbaarheid van gebouwen. Daarna deed ik een master in Management in the Built Environment, wat ik heel erg leuk vond. Ik hoopte in die periode af te bakenen in welke richting ik na mijn studie verder zou willen, maar ik vond alleen maar méér interessegebieden. Ik studeerde af in Circulariteit en erfgoed en kwam zo in contact met Nico de Bont.’

En Nico de Bont is de restauratieaannemer binnen de TBI-groep.
‘Precies, en daarmee een ideale plek voor mijn afstudeerstage. Ik werd begeleid door Sanne Beckers die bij Nico de Bont in dienst was gekomen na een managementtraineeship van TBI. Zij vertelde daar heel enthousiast over en zelf kende ik TBI als de sponsor van mijn roeivereniging, dus ik werd heel benieuwd naar deze bedrijvengroep. Bij een TBI-traineeship werk je drie keer acht maanden bij steeds een andere TBI-onderneming, en ook in steeds een andere functie. Ideaal voor iemand als ik, die nog niet precies wist wat hij wilde. Na afronding van mijn studie solliciteerde ik, werd aangenomen en startte bij J.P. van Eesteren, in de projectcoördinatie, op het Binnenhof.’

Bij het bedrijf waar je als trainee startte, eindigde je in vaste dienst? 
‘Inderdaad, maar dat wist ik toen nog niet. Ik kwam te werken in het voormalige VVD-kantoor – er stond toen nog geen bouwkeet – en ik had een heel leuke en leerzame tijd. In de periode erna koos ik voor installatietechniek en werkte bij Croonwolter&dros mee aan het VU Onderzoeksgebouw dat samen met J.P. van Eesteren werd gerealiseerd. Na acht maanden in de projectcoördinatie en acht maanden in de uitvoering ontdekte ik dat er soms gaten zaten in de planontwikkeling. Natuurlijk is het vanuit de uitvoering altijd makkelijk zeuren over zaken die men in het voortraject beter had kunnen doen, dus ik dacht: laat ik dat dan zelf maar eens gaan ervaren. Dat kon bij Nico de Bont, dit keer niet op het hoofdkantoor waar ik mijn afstudeerstage deed, maar op hun vestiging in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Dat was enorm boeiend en het leerde me, onder andere, dat ik praktische bouwkennis miste. Toen kreeg ik de waardevolle tip om – na mijn traineeship – in dienst te treden bij J.P. van Eesteren en dan zo dicht mogelijk op de praktijk: als uitvoerder. En zo kwam ik op het Binnenhof terecht.’

Dus je koos voor de functie waar je het minst van wist?
‘Ja, maar wel op een plek waar heel veel uitvoerders, met heel veel kennis rondlopen. Want dat is bij uitstek op het Binnenhof het geval. Er is hier zóveel uitvoeringskennis aanwezig! En ik ben niet bang om domme vragen te stellen. Wat hierbij helpt, is dat in elke kamer in de bouwkeet wel iemand zit waarmee ik eerder samenwerkte.’

Waar ben je op dit moment mee bezig?
‘Ik begeleid de archeologen bij hun laatste werkzaamheden die ze afronden voordat op die plaatsen kan worden gebouwd. Binnenkort start ik met de oplevering van de technische ruimtes aan Croonwolter&dros zodat zij daar de installaties kunnen opbouwen. Daarnaast houd ik me bezig met de bouw van referentieruimten zodat de architecten en de opdrachtgever kunnen beoordelen of dit is wat ze voor ogen hebben. Wat komt er op de vloer, hoe worden de wanden en kozijnen, hoe gaat het plafond er uitzien? Als je dat nu goed uitvindt, kun je straks probleemloos meters maken. Het leuke van de bouw van de referentieruimten is dat ik in een heel korte tijd een compleet bouwproces meemaak.’

Je werkt voor het Binnenhof, in dienst van J.P. van Eesteren en binnen de TBI-groep. Hoe is dat?
‘Voor je gevoel werk je hier voor het Binnenhof. Het is een heel apart project en dat geldt ook voor onze projectorganisatie. Veel mensen zijn aangetrokken of solliciteerden speciaal voor dit project, wat ons bijna een eigen bedrijf maakt. Maar ik ben me daarvan bewust en probeer daarom af en toe op het kantoor van J.P. van Eesteren te werken om zo ook een band met mijn ‘moederbedrijf’ op te bouwen. TBI brengt stabiliteit en stimuleert verduurzaming en innovatie, maar de verschillende ondernemingen binnen de groep mogen hun eigen cultuur hebben. Dat is volgens mij een sterke combinatie. Je hebt je eigen onderneming, maar achter je staat een solide en sociale eigenaar met een stichting als enige aandeelhouder.’

Van een ‘studie aan de TU’ naar ‘lopen in veiligheidsschoenen’, is dat een grote overgang?
‘Ja. Op de uni werk je heel individueel, hier werk je in teamverband. Hier krijg ik niet meer dan vier mailtjes per dag, je belt elkaar of – in de meeste gevallen – je loopt naar je collega. Als er iets is, vraagt dat meteen om actie, je kunt niet op een mailreactie wachten. En iedereen groet elkaar op de bouwplaats, en je leert elkaar heel snel, heel goed kennen. Dat was echt anders op de TU. Je werkdag begint vroeg, maar dat is voor mij niet nieuw. Toen ik nog roeide, lag ik om zeven uur ’s ochtends al op het water. Het voordeel van vroeg beginnen, is dat je aan het eind van de dag nog tijd hebt om naar de sportschool te gaan. Dat doe ik in Den Haag voordat ik naar huis, in Delft, ga.’

Hoe kijk jij naar je verdere toekomst?
‘Ik ga het wel zien. Voorlopig werk ik op het Binnenhof, waar ik veel leer en het enorm naar mijn zin heb. Ik zou binnen de uitvoering kunnen doorgroeien naar hoofduitvoerder of misschien zelfs bouwplaatsmanager. Een andere functie is projectleider, wat een mooie combinatie is van werken met techniek en werken met mensen. Maar ik zal altijd met bouwen bezig zijn. Terugkijken naar je werk en dan vaststellen: “Dat hebben we toch maar mooi gemaakt”, daar doe ik het voor!’