JP Magazine

Wat hebben zij met elkaar te schaften?

Geschreven door Paolo Bouman voor JP Magazine
20 jul 2016

ARCHITECT EN ONTWERPMANAGER WERKEN INTENSIEF SAMEN

In deze rubriek zetten we twee disciplines aan de lunchtafel om hen te vragen naar hun samenwerking. Dit keer zijn dat Noud Paes, architect bij Paul de Ruiter Architects en Marieke Schopmeijer, ontwerpmanager bij J.P. van Eesteren. Ze werkten intensief samen aan de tender voor de nieuwe terminal voor Lelystad Airport. En met succes! Dit ambitieuze design-build-maintain-project werd 30 juni aan de TBI-bouwcombinatie J.P. van Eesteren en Croonwolter&dros gegund.

Wat hebben zij met elkaar te schaften?

Noud Paes begon tien jaar geleden, meteen na zijn studie aan de TU, bij Paul de Ruiter Architects, waar hij sinds begin dit jaar ook partner is. “Ons architectenbureau is in de markt bekend vanwege onze aandacht voor duurzaamheid. Dit maakt onze projecten heel gevarieerd, van woningen tot kantoren, van een vliegveld tot de afsluitdijk.”

Marieke Schopmeijer werkte bij een adviesbureau tot ze een jaar geleden overstapte naar J.P. van Eesteren. “Ik zette die stap omdat je horizon als bouwer verder reikt. Omdat J.P. van Eesteren en TBI meer en meer met geïntegreerde contracten gaan werken en ook daarin topspeler willen worden, krijg ik hier zowel met ontwerp als realisatie te maken. Daardoor ga je anders kijken naar je ontwerp, naar hoe je de processen inricht en welke kennis je inbrengt.”

Wat was de vraag van Lelystad Airport?

Marieke Schopmeijer: “Schiphol Airport raakt aan de grenzen van zijn capaciteit. Lelystad Airport zal daarom vaker de alternatieve luchthaven worden voor vluchten naar Europese, toeristische bestemmingen. Maar daar is het bestaande vliegveld nog niet geschikt voor. Er is onder andere een nieuwe terminal nodig. Daarbij heeft Lelystad Airport de ambitie om de beste leisure airport van Europa te worden. Wij hebben daarop voorgesteld om uit te gaan van de vakantieganger en een concept te ontwikkelen dat hem centraal stelt en het gehele logistieke proces om hem heen plooit. Elders gebeurt het eigenlijk altijd andersom.”

Wat is jouw rol als architect hierin, Noud?

Noud Paes: “Ik zorg voor de operationele kant. Er moet bijvoorbeeld worden uitgezocht wat de afmetingen van de verschillende functies en ruimten in het gebouw moeten zijn. Die vraag breng ik dan in, in ons architectenteam. In de inschrijvingsfase hebben we een visie neergelegd, zowel voor de architectuur als voor de gebruikskwaliteit van het gebouw. Om erachter te komen of we dit binnen budget kunnen realiseren, moesten we de eisen van de opdrachtgever gaan interpreteren en met heel beperkte informatie toch ook al wat ontwerpschetsen maken. Meer om te laten zien dat we snappen wat ze willen. Tegelijkertijd moest alles heel grof en globaal blijven want in de tenderfase werd nog geen ontwerp gevraagd, alleen een procesmatige aanpak die zou bewijzen dat wij dit kunnen.”

“Wij vinden elkaar in de ambitie om de beste functionaliteit te realiseren.”

Wat is jouw rol Marieke, als  ontwerpmanager bij een aannemer?

Marieke Schopmeijer: “Voor de opdrachtgever ben ik het aanspreekpunt voor de hele contractfase, wat eigenlijk ongebruikelijk is. Meestal zijn dat verschillende personen voor de ontwerp-, bouw- en onderhoudsfase, maar deze opdrachtgever kiest daar niet voor, vanuit het oogpunt van continuïteit.” Noud Paes: “Samen zijn we verantwoordelijk voor het ontwerp. Daarbij werken we van grof naar fijn. Bij een bouwbedrijf zit veel technische kennis die men liefst meteen wil inbrengen, maar in de ontwerpfase moet je het niet al over de exacte fundering of gevelconstructie gaan hebben. Marieke is zowel schakel als filter tussen de ontwerpende en uitvoerende partijen.”

En hoe verloopt jullie samenwerking?

Marieke Schopmeijer: “Prima. Wij werken graag met Paul de Ruiter Architects omdat ze niet ontwerpen voor een foto op de cover van de architectuurbladen. Hun duurzame achtergrond maakt dat ze oog hebben voor veel meer randvoorwaarden dan esthetiek. En dat levert evenwichtige gebouwen op. De passagier die straks door de terminal loopt, moet voelen dat alles klopt.”
Noud Paes: “Wij vinden elkaar in de ambitie om de beste functionaliteit te realiseren. Deze opdracht is terug te brengen tot een knoop met een dak erop. Je moet eerst die logistieke knoop ontwarren. De esthetiek moet daaruit volgen.”

Waar hielden jullie je mee bezig gedurende de tenderfase?

Marieke Schopmeijer: “Met het concretiseren van onze inschrijving naar een plan. Daarin laten we zien hoe wij dit project succesvol gaan doorlopen en hoe dit de prestaties oplevert die overeengekomen zijn. Dit plan hoort bij de Best Value werkwijze die de opdrachtgever heeft gekozen. Deze werkwijze gaat ervanuit dat de opdrachtnemer het beste zicht heeft op de waardeketen en dus de aangewezen partij is om het plan van aanpak op te stellen. Deze aanpak bood ons veel vrijheid - én veel werk - maar daarmee ook de kans om te laten zien wat we kunnen! Met als gevolg dat we dit project, met een LEEd gold ambitie, nu ook mogen ontwerpen, bouwen en onderhouden.”

Over Noud

Noud Paes begon tien jaar geleden, meteen na zijn studie aan de TU, bij Paul de Ruiter Architects, waar hij sinds begin dit jaar ook partner is. “Ons architectenbureau is in de markt bekend vanwege onze aandacht voor duurzaamheid. Dit maakt onze projecten heel gevarieerd, van woningen tot kantoren, van een vliegveld tot de afsluitdijk.”

Over Marieke

Marieke Schopmeijer werkte bij een adviesbureau tot ze een jaar geleden overstapte naar J.P. van Eesteren. “Ik zette die stap omdat je horizon als bouwer verder reikt. Omdat J.P. van Eesteren en TBI meer en meer met geïntegreerde contracten gaan werken en ook daarin topspeler willen worden, krijg ik hier zowel met ontwerp als realisatie te maken. Daardoor ga je anders kijken naar je ontwerp, naar hoe je de processen inricht en welke kennis je inbrengt.”